Jul

Ganske fornøyd med julegavene i år!! Altså, de gavene jeg har gitt bort :-) (fornøyd med de jeg har fått også altså. Tuuusen takk til alle!!)

Men jeg ble altså ferdig med et stoort prosjekt, og her er resultatet:
Ja jeg er veeeeldig flink :-D

Ellers har jeg det fint. Ser det er lenge siden sist jeg har blogget, men jeg holder fortsatt regelen om minst et innlegg i mnd ;-)

Vi har hvit jul, og det er godt å være hjemme. Jeg har nettop stått opp, og sitter å ser på et kjempefint juletre. Har hatt julaften to dager til ende, og nå skal vi bjunne med alle de andre juleselskapene. Bilen min er nedsnødd.

Sånn. Nå må jeg få masse skryt for den fine bunaden!! Og fortsatt god jul og godt nyttår til dere alle ;-)

Sjekk han her da!!!! Steinbra!!!

lidolido kammerorkester from SeByen on Vimeo.

Den virkelige verden

I dag har me vore på "nettverkssamling for barne-og ungdomsarbeidarar i stavanger-kirken" eller noko slikt. Eit forum for oss som jobbar med barn og ungdom.

I dag var tema nettbruk i kristent ungdomsarbeid. Me snakka litt om det sist og, når me skulle finne tema til i dag. Og så var det eit seminar om facebook og slikt på trusopplæringskonferansen i oslo for nokre veker sidan som eg desverre ikkje fekk gått på, men eg har høyrd litt frå det. Og så skriv Krist.in eksamensoppgåve om same tema akkurat no. Og eg har lixom tenkt ein del på dette i det siste... Eg synes dette er så... hmmm... kva skal eg seie? Vanskeleg...? Interessant..? Spanande..? Utfordrande..? Noko slikt.

Eg bruker jo internett mykje, og det er på eit vis naturleg for meg å bruke det aktivt i jobben. Det vart snakka litt i dag om å ha to profilar, dette å få lov til å vere privat/personleg osv... Eg må seie at eg forstår det ikkje heilt alltid... Eg prøver jo ikkje å vere nokon annan når eg er saman med ungdommar..? Dersom eg møter på ungdommar ute når eg er saman med mine vener, så er jo ikkje det noko problem...? Så kvifor er det annsleis på internett?? Folk har mange gode argumenter altså... det er ikkje det, men eg berre forstår det ikkje heilt... Kanskje fordi eg ikkje klarer heilt å skilje mellom jobb og fritid alltid?? Eg får mange kontakter gjennom jobben min. Mange ungdommar som eg ser på som gode venner. Eg får mange gode relasjonar. Eg lærer mykje av ungdommar. Ungdomsarbeid er jo på ein måte ein livsstil, og eg trives med det!!

Det vart og sagt noko slik som at det kan vere skremmande å prate med ungdom om ting på nettet, fordi det lixom ikkje er "den virkelige verden". Det er kanskje lettare for ungdom å kome med ting dei ynskjer å snakke om på nettet, gjer det at dei ikkje vil komme til oss utenom nettet?? Øydelegg nettbruken for relasjonar utanom nettet?? Eg er nok litt ueinig.... Dei eg snakkar mest med på nettet, er jo dei eg snakkar mest med utanom også... Dersom ting er lettare å seie på nett, så tenker eg at det er greit. Eg møter dei igjen seinare, og det er dei jo klare over. Dei seier ikkje ting som gjer at det vert ubehageleg å møte meg seinare. Eg trur heller dei synes det er lettare då, fordi eg veit meir om dei, sjøl om dei ikkje torde å seie det face to face lixom...

Og kva er eigentleg den verkelege verda?? Eg trur internett er ein del av den verkelege verda. Internett er ikkje lenger berre ein ting ved sida av virkeligheten. Internett er ein del av livet, ikkje berre ein ting som er på sidelinja. Dersom me byrjar å snakke om internett som fake, og face to face møter som verkeligheit, så trur eg me bommar...

Hmmm... Har de nokon fleire tankar om dette?? Er nokon einigge med meg? Eller tenkjer eg heilt feil??

Takk!!!

Kvar kjem alle desse FANTASTISKE ungdommane frå!!!??? Dei dukkar opp heile tida. Åååå, eg er så velsigna heldig som har ein slik jobb :-D :-D Gud er god ;-)

Staten lagrer norske nettsider

Totli har blogga. Ho har linka til denne sida (bør lesast), og stiller spørsmålet "er det greit?"

Og til det vil eg seie JA!! Selvfølgelig er det greit. Saken er altså at norske nettsider vert lagra på nasjonalbiblioteket. "Om jeg blotter meg i spisestuevinduet, og gardinene er borte, må jeg ta ansvar for det. Men mange tror nå at gardinene er trukket for." Difor må me lere ungdommar (og ikkje minst vaksne) at gardinene er faktisk borte. Internett kjem ikkje til å forsvinna, heldigvis!! Eg likar internett. Det er så mange moglegheiter der!! Og mange farer, sjølvsagt. Men vår jobb må vere å setje oss inn i denne verda, og vite litt meir om kva som faktisk hender der, IKKJE sei at "internett er farleg". Dersom me seier det, så får jo sjølvsagt born og ungdommar ennå meir lyst til å vere der. Slik er jo ungdom.Men me skal fylgje reglar!! Eg hadde øvelse med tween-sing i dag. Seks stk. kjekke jenter. Og me snakka litt om spel på dataen. På spørsmålet om kva spel dei lika best, fekk eg svaret "facebook". Og då fortalte eg dei at "de har ikkje lov til å vera på facebook". For det er faktisk ei aldersgrense der!! "ja men mamma laga profilen". "Då må du fortelje mamma at det ikkje er lov", svara eg då. Aldersgrensene er faktisk der av ein grunn. Nokon tar born med på kino med for høg aldersgrense og, men då er dei iallefall med... Eg lurer på kor mykje desse foreldra er med borna sine på facebook....?? Eg berre spør. (1 av 6 i koret mitt hadde IKKJE facebookprofil. Dei er 4.-7. klassingar).

Det eg ville fram til: Eg likar Ungdom og medier. Dei har som visjon å "gi tenåringer veiledning i møte med massemediene". JA TAKK. Så bruk dei de som jobbar med ungdom. Dei er ein god ressurs ;-)

Here am I

Nettbruk i ungdomsarbeid

Eg har så mykje å vere glad for!! Eg stortrivs i jobben for tida. Det er altfor travelt. Eg klarer ikkje å avspasere det eg bør, og eg har ikkje tid til noko anna enn jobb, men det følest så meiningsfult det eg gjer, så då er det greit for ei periode iallefall ;-) Eg har så mange mennesker eg er så glad i, og eg skulle ønske eg hadde fleire timar i eit døgn, men eg må nok berre prioritera som best eg kan ;-) Eg må jo berre nytta anledningen til å skrøyta av mitt kjære syskenbarn Peder aka LidoLido som spela på Senkveld i går. Han er ein good guy! Eg veit ikkje heilt korleis eg kan beskriva kor stolt eg er :-)

Eg har tenkt litt på dette med nettbruk og ungdomsarbeid i det siste. Spørsmål som: Korleis bruker ungdommar facebook? Korleis bør me bruka facebook? Kva anna gjer ungdommane på nettet? Er det andre nettsamfunn eg burde melda meg inn i? Når ungdom legg ut ting som me kanskje synes er ufint, skal me kommentera det, eller bør me halda oss vekke? Er det greit at dei veit at me "spionerer" på dei? Burde eg hatt ein eigen konto privat, og ein annan ungdomsarbeidarkonto?

Eg trur eg har mange meiningar om desse tingene. Men eg skulle ønska nokon kom å sa kva som er "riktig". Det har jo vorte sagt at lærarar ikkje bør vere venner med elevane sine på fb, og at arbeidsgjevarar ikkje bør vere venner med sine ansatte osv. (eg har forresten alltid hatt mine sjefar som venner på facebook eg... ser ingenting negativt i det) Eg er venner med masse folk eg, og eg er stort sett tilgjengelig for alle når eg er pålogga, og eg kommenterer når eg føler for det, og eg blandar jobb og privatliv heile tida. Det har jo alltid vore snakka positivt om å "henge" med ungdom der dei er. Ver til stades på skular, på fotballkampar, utanfor butikken, gå natteravn osv.osv. Facebook er faktisk ein svært viktig arena der ungdommane er i vår tid. Så kvifor tenke annerledes der??

Eg trur ikkje eg ynskjer å lage meg eigne arbeidskontoar på nettet. Eg spionerer på ungdommane, og eg har ingenting å skjule for dei. Facebook er ein ypperleg anledning til å verte kjend med ungdomsmiljøet. På ein god måte vil eg seie. (og eg seier ikkje at det ikkje er ein del negative ting som hender på nettet. Det er mykje som ikke er bra, men det hjelper ikkje å ta avstand frå det. Ungdommane er der uansett).

Og så er spørsmålet om ein skal bruke tid på å sette seg inn i slike ting dersom ein ikkje i utgangspunktet er interessert... Eg veit ikkje heilt eg. Eg har jo aldri vore den siste til å setje meg inn i nye ting, og det er difor ikkje nokon stor sak for meg. Men eg brukte litt tid på å setje meg inn i ein del nye nettsamfunn då eg byrja å jobbe med ungdom i haugesund... Og eg bruker det fortsatt svært mykje i kommunikasjon med ungdom.

Skulle ynsje eg hadde alle svara. Nokon av mine lesarar som har formeiningar om dette?? Kommenter gjerne!! Både de som jobbar med ungdom, og de som er ungdom (eg ser meg sjølv i begge desse kategoriane :-p)